Author: bot videobot

Robert Pattinson dhe Suki Waterhouse tërhoqën vëmendjen në Festivalin e 83-të Ndërkombëtar të Filmit në Venecia, ku aktori prezantoi filmin e tij të ri, “Primetime”.

Çifti u shfaq së bashku të shtunën, më 5 shtator, në eventin prestigjioz. Pattinson u paraqit me një kostum të bardhë, të kombinuar me një kravatë të kuqe, ndërsa Waterhouse zgjodhi një fustan të gjelbër me motive lulesh.

Pas përfundimit të filmit, publiku nisi të brohoriste emrat e regjisorit Lance Oppenheim dhe këngëtares e kompozitores Phoebe Bridgers, e cila bën debutimin e saj në film. Duartrokitjet zgjatën për rreth tetë minuta.

Në mesin e ovacioneve, vëmendjen e mori reagimi i Suki Waterhouse. Aktorja dhe këngëtarja dukej se po e mbështeste veçanërisht bashkëshortin e saj. Kur nisën titrat e fundit dhe publiku vijoi të duartrokiste performancën e Pattinson, Waterhouse u përkul drejt tij dhe e puthi në buzë.

A post shared by Variety (@variety)

Në “Primetime”, Pattinson luan një version të trilluar të gazetarit Chris Hansen, i njohur për drejtimin e emisionit “To Catch a Predator” të NBC-së nga viti 2004 deri në vitin 2007. Programi u bë i njohur për operacionet me kamera të fshehta kundër burrave që besonin se do të takonin të mitur të njohur në internet.

Filmi është frymëzuar pjesërisht nga një artikull i revistës “Esquire” i vitit 2007, me titull “Tonight on Dateline, This Man Is Going to Die”, dhe dramatizon ngjarjet që lidhen me programin televiziv.

Chris Hansen nuk ka qenë i përfshirë në prodhimin e filmit dhe ka deklaruar se ende nuk e ka parë versionin përfundimtar. Ai gjithashtu ka kritikuar përdorimin e emrit të tij dhe mënyrën se si filmi paraqet një version të trilluar të punës së tij, pa u konsultuar paraprakisht me të.

Robert Pattinson dhe Suki Waterhouse u takuan në korrik të vitit 2018. Katër vite më vonë, ata bënë paraqitjen e tyre të parë së bashku në tapetin e kuq, në sfilatën Dior Men Fall 2023 në Giza të Egjiptit.

Çifti u fejua në dhjetor të vitit 2023 dhe mirëpriti vajzën e tyre në mars të vitit 2024.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Gianluigi Buffon kundër Milanit ka përjetuar përballje të çdo lloji; që nga debutimi i tij në Serie A në moshën 17 vjeçare me Parmën, te finalja e Ligës së Kampioneve të luajtur me Juventusit e deri në një numër të pafund ndeshjesh të mëdha për titullin e Serie A.

Por kjo e kësaj mbrëmjeje është ndryshe nga të gjitha. Nuk është më portieri protagonist e as drejtues te kombëtarja italiane, por është gjithnjë një legjendë, një moment kombëtar dhe simboli i Juventusit me 685 ndeshje me fanelën bardhezi, vetëm Del Piero ka më shumë sfida se ai me Zonjën e Vjetër, 705.

Në prag të kësaj supersfide me kuqezinjtë, Buffon flet për çdo ndjesi në një intervistë për ‘La Gazzetta Dello Sport’

Buffon, nëse mbyll sytë, cili Juventus-Milan të vjen në mendje?

‘Sfida e parë në San Siro. Shevchenko më shënoi një gol të papërsërishtëm, as nuk e di sa e ka dashur atë. Diçka e mrekullueshme. Por, sigurisht imazhi që kam për Juventus-Milan është Manchesteri, finalja e Champions League në 2003’.

Juventus dhe Milani vijnë në ndeshjen direkte me pikë të plota; kë shikon më mirë si skuadra anti-Inter?

‘Milani mund të ketë entuziazmin e gjërave të reja; projekt i ri, trajner i ri, lojtarë të rinj dhe mund të jetojë me krahët e entuzuazmit. Por kur bën shumë ndryshime duhet kohë për të gjetur kuadraturën. Juventus niset më i avantazhuar edhe për 9 muajt e punës së Spallettit dhe të një merkatoje të drejtuar edhe nga Luciano. Drejtuesit e klubit dhe trajneri kanë punuar vërtet mirë. Më bën kurioz Woltemade. Dua të shoh nëse me fizikun e tij, me shtatlartësinë 1.98 m të ndërthurur me një teknikë të shkëlqyer do të jenë dominues siç e pres’

Ke luajtur me Ibrahimovic e ri te Juventusi; a mund të ketë të njëjtin impakt gjiganti gjerman?

‘Do të thoja që po. ëoltemade në kampionatin italian të viteve të fundit mund të jetë një vlerë e shtuar’

Kush do ta vendosë Juventus-Milan?

‘Do të më pëlqente të ishte Conceiçao. E sidomos Kolo Muani; zhbllokimi në një ndeshje të tillë do të ishte idealja’

Je shkëmbyer me Kolo në restorant?

‘Kolo deshi shumë të vinte te Juventusi, një aspekt që duhet të bëjë të gjithë krenarë. Por nëse do ta shoh në Torino nuk do t’i them asgjë; ishte i qartë Spalletti me të pas ndeshjes me Frosinonen. Nuk ka asgjë çfarë të shtoj më’

Si do t’ia përshkruaje Spallettin një fëmije?

‘Luciano është një lloj Magjistari Merlin. Perfeksionist i madh me zemër të mirë. Spalletti përmes studimeve të tij, njohurive për futbollin dhe thellësinë e raporteve kërkon një kimi perfekte dhe fituese në të tashmen dhe të ardhmen’

A të ka kërkuar Spalletti këshilla për Juventusin?

‘Nuk i thashë asgjë dhe po jua shpjegoj se pse; bota e Juventusit duhet përjetuar. Dhe vetëm kur e përjeton, e kupton. Luciano që sezonin e kaluar hyri në zemrën e tifozëve. Skuadra, përtej rezultateve, dha përgjigje të rëndësishme dhe ai gjithnjë ka folur pa filtra me njerëzit duke evidentuar nderin dhe krenarinë në përfaqësimin e Juventusit me të gjithë historinë e tij’.

Spalltetti trajner, është ndryshe nga Luciano që organizon festa në pronën toskane të Montaione?

‘Në të vërtetë është i njëjti; një perfeksionist i madh. Kërkon shumë nga vetja edhe në organizimin e këtyre festave, ndoshta në Montaione është pak më shumë balerin dhe më i çlirët. Tema e ishullit të ëight dhe një kod veshjeje në nder të vëllait Marcello tregojnë se i pëlqen të krijiojë një vijë të kuqe dhe ndarje totale të gjerave me të ftuarit. Është saktësisht ajo që kërkon te skuadrat e tij’

Juventus ia ka besuar portën Vicarios, vendimtar në ndeshjen me Parmën. Na thuaj se çfarë keni thënë njëri-tjetrit pas nënshkrimit?

‘Guglielmos i dhashë vetëm një këshillë; të shijojë eksperiencën. Të luash te Juventusi është një privilegj, kudo që shkon e ndjen rëndësinë e kësaj fanelle’.

Vicario është nënvlerësuar nga tifozët?

‘Jo, por është vlerësuar nga shhumë njerëz që nuk kanë njohuri të plota rreth rolit të portierit. Vicario u kritikua shumë në vitin e fundit te Tottenham, por vjen nga një eksperience që e kaliti, ishte protagonist dhe fitues në Premier League. Sezonin e kaluar pagoi formën e dobët të skuadrës, sepse kur ekipi ka një ecuri negative, preket edhe portieri’.

A është Maignan portieri më i fortë në Serie A?

‘Diskutimet për më të fortin nuk më bindin kurrë. Ka potencial dhe pritshmëri, por më pas është ajo që futbollisti tregon për 10 muaj. Portierin më të mirë të Serie A do ta mësojmë në fund të sezonit; vazhdimësia bën diferencën. Maignan, Carnesecchi, Svilar, Vicario dhe Meret janë më të çmuarit. Më pëlqen të kujtoj edhe Caprile, Falcone e Martinez me këtë të fundit që nuk do të ketë një detyrë të lehtë te Interi’.

Përveç Vicarios erdhi edhe Grabara; zëvendësi polak sjell fat…

‘Në të kaluarën po, të shpresojmë edhe tani. Grabara, ashtu si Szczesny, nuk është rezervë. Janë portierë që japin garanci edhe si titullarë; impenjimet janë të shumta, është e drejtë që të bësh të gjithë të ndihen të rëndësishëm’.

Ti e mbylle karrierën me Parmën në moshën 45 vjeçare, Modric luaj Juventus-Milan në moshën 40 vjeç; keni një të afërm të përbashkët?

‘Nuk më bën përshtypje Luka sepse kampionët janë specialë edhe për vullnetin e tyre, jo vetëm për teknikën. Historitë si e tij më gëzojnë. Modric është Modric; nëse përdoret në mënyrën e duhur e bën ende diferencën’.

Juventus-Milan; klasike italiane me pak…italianë. Të trishton?

‘Trishtim, jo. E pranoj pa bërë shumë pyetje vetes. Bota shkon në këtë drejtim dhe nuk e kam forcën që ta kundërshtoj; e vuaj në heshtje këtë prani të pakët italiane në klasikët tanë’.

I ke parë më në ëndërr penalltitë në Zenica që i kushtuan botërorin e tretë radhazi Italisë?

‘Jo. Sepse kam një aftësiu të madhe të eliminoj nga mendja eksperiencat e trishtuar dhe negative. Jam optimisht dhe me besim si natyre, ndoshta është për këtë arsye që të vetmet penallti që shoh në ëndërr, janë ato të triumfit në Berlin 2006. Ajo në Bosnje është një zhgënjim i thellë, por mënyra ime për të jetuar e mbijetuar ndah këtyre plagëve është t’i mbuloj me diçka të bukur’.

A mërzitesh në shtëpi dhe a është lodhur bashkëshortja jote Ilaria?

‘Pas 30-35 vitesh, nuk kam një ditë të organizuar nga palë të treta, edhe mua më bën përshtypje. Është një eksperiencë e re dhe si të gjitha gjërat e reja, më bën kurioz. Në shtëpi jam kaq mirë sa nuk ndjejë nevojnë për asgjë, përveç asaj që t’ dedikohem projekteve të mia dhe familjes sime. Ndonjëherë është e drejtë të ndalesh që t’iu tregosh të dashurve të tu se je aty’.

Pas aventurës me Italinë, e mendon një të ardhme si drejtues te Juventus ose Parma?

‘Kam në mendje dy rrugë. Ose një aventurë që të ketë brensa një pjesë të ndjenjës që të mund të më udhëheqë, diçka që ka të bëjë me historinë time, ose një projekt tundues me objektiva të pamendueshëm për një realitet të ri që nis nga baza për të arritur drejt pafundësisë e më tej. Të shohim’.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Burnley ka bërë lëvizjen e radhës në merkato duke siguruar shërbimet e Jamie Vardy-t.

Sulmuesi 39-vjeçar është bashkuar me klubin si lojtar i lirë pas largimit nga Cremonese dhe do të jetë pjesë e skuadrës deri në fund të sezonit.

Transferimi i Vardy-t nuk është një lajm i mirë për Armando Brojën, i cili tashmë duhet të përballet me një konkurrencë edhe më të fortë për minutat në sulmin e Burnley-t.

Broja, i cili po kërkon të rikthehet në formën e tij më të mirë, tashmë do të ketë përballë një futbollist me eksperiencë të jashtëzakonshme në futbollin anglez. Vardy është një emër i njohur në Premier League dhe prania e tij i jep trajnerit Nicky Hayen një tjetër alternativë për repartin ofensiv.

Situata bëhet veçanërisht interesante duke parë se Burnley ka pasur vështirësi në javët e para të sezonit. Skuadra nuk ka arritur të marrë një fitore në pesë ndeshjet e para dhe drejtuesit shpresojnë që eksperienca e Vardy-t të ndihmojë në përmirësimin e rezultateve.

Për Brojën, kjo do të thotë se lufta për një vend në formacion bëhet edhe më e ashpër. Sulmuesi shqiptar do të duhet të shfrytëzojë çdo mundësi që i jepet për të bindur trajnerin dhe për të ruajtur një rol të rëndësishëm në skuadër.

Vardy, ndërkohë, vjen me një CV të pasur. Ai ishte një nga protagonistët kryesorë të Leicester City-t në sezonin historik kur klubi fitoi Premier League dhe sezonin e kaluar shënoi shtatë gola në 28 paraqitje me Cremonese.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Lufta mes Rusisë dhe Ukrainës po hyn në një fazë gjithnjë e më të rrezikshme, me sulmet me rreze të gjatë veprimi që po intensifikohen dhe rrezikun për civilët dhe infrastrukturën që po rritet.

Paralajmërimin e ka bërë Serhii Beskrestnov, këshilltar për teknologjinë e mbrojtjes pranë presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky, i cili thotë se asnjëra palë nuk është në gjendje ta fitojë plotësisht këtë konflikt.

Beskrestnov, i njohur me pseudonimin “Flash”, tha se bllokimi në vijën e frontit po e zhvendos gjithnjë e më shumë luftën drejt qyteteve dhe infrastrukturës kritike. Sipas tij, të dyja palët po rrisin kapacitetet për sulme të thella, ndërsa mbrojtja ajrore po has vështirësi për të përballuar numrin në rritje të raketave dhe dronëve.

“Askush nuk do ta fitojë këtë luftë”,tha Beskrestnov, duke paralajmëruar se pas përfundimit të konfliktit të dyja vendet mund të përballen me dëme të mëdha ekonomike dhe shkatërrim të infrastrukturës.

Këshilltari ukrainas shprehu shqetësim të veçantë për muajt e dimrit dhe mundësinë që sulmet ruse të godasin sistemet e energjisë elektrike, ujit dhe ngrohjes në Kiev.

Sipas tij, Rusia po rrit prodhimin e raketave balistike dhe mund të jetë në gjendje të zhvillojë një fushatë të vazhdueshme bombardimesh kundër infrastrukturës energjetike ukrainase.

Beskrestnov paralajmëroi se një skenar i tillë mund të krijojë një krizë të rëndë humanitare në kryeqytet, ku jetojnë miliona njerëz. Ai sugjeroi që autoritetet duhet të përgatiten paraprakisht për evakuimin e civilëve më të rrezikuar, veçanërisht të moshuarve, megjithëse theksoi se kjo nuk ishte një deklaratë zyrtare e qeverisë ukrainase.

Presidenti rus Vladimir Putin ka deklaruar ndërkohë se ushtria ruse është urdhëruar të përgatitet për sulme masive ndaj objekteve energjetike të Ukrainës.

Sipas “The Guardian“, pavarësisht shqetësimeve për mbrojtjen e infrastrukturës së saj, Ukraina po përgatitet të rrisë sulmet me dronë në territorin rus.

Beskrestnov tha se Kievi synon të rrisë ndjeshëm numrin e sulmeve të thella, nga rreth 300 në ditë në deri në 1,000 sulme, me objektiva ushtarake dhe ekonomike në Rusi.

Sipas tij, Ukraina mund të synojë edhe ndërprerjen e trafikut ajror civil në Rusi. Ai argumentoi se nuk do të ishte e nevojshme të goditeshin drejtpërdrejt aeroportet, pasi prania e dronëve në zonat e tyre do të mjaftonte për të shkaktuar mbylljen e përkohshme të tyre.

Një tjetër shqetësim për Ukrainën është zhvillimi i teknologjive të reja ushtarake nga Rusia.

Beskrestnov tha se Moska po përdor gjithnjë e më shumë dronë të pajisur me motorë reaktivë, të cilët mund të arrijnë shpejtësi më të larta se modelet e mëparshme.

Sipas tij, Rusia përdori rreth 2,500 dronë reaktivë Shahed në muajin gusht, krahasuar me rreth 1,500 në korrik. Ai pretendon se Moska synon të rrisë më tej prodhimin gjatë vitit të ardhshëm.

Këshilltari ukrainas paralajmëroi gjithashtu për përdorimin e mundshëm të inteligjencës artificiale në dronët rusë. Sipas hetimeve ukrainase, një dron i përdorur në një sulm pranë Zaporizhzhias mund të ketë funksionuar pa komandim tradicional radio, duke përdorur teknologji autonome.

Nëse kjo teknologji përhapet, sipas Beskrestnov, ajo mund të dobësojë ndjeshëm sistemet ukrainase të luftës elektronike, të cilat mbështeten në bllokimin e komunikimeve radio.

Një nga problemet kryesore të Kievit mbetet mbrojtja ajrore. Ukraina ka nevojë për më shumë sisteme dhe raketa Patriot, të cilat konsiderohen ndër mjetet kryesore për përballimin e raketave balistike ruse.

Beskrestnov tha se nuk është i sigurt nëse presidenti Zelensky do të arrijë të sigurojë numrin e nevojshëm të raketave nga partnerët ndërkombëtarë përpara dimrit.

Ndërkohë, disa kompani ukrainase po zhvillojnë interceptorë të rinj me motorë reaktivë për të përballuar dronët më të shpejtë rusë, por këto sisteme ende nuk janë gati për prodhim masiv.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Edhe pse temperaturat e larta të këtyre ditëve kanë orientuar pjesën më të madhe të turistëve drejt plazheve, Apolonia dhe Bylisi vijojnë të mbeten dy prej destinacioneve më të rëndësishme të turizmit kulturor në jug të Shqipërisë.

Çdo ditë, vizitorë vendas dhe të huaj ndalojnë në këto qytete antike për t’u njohur nga afër me historinë, monumentet dhe gjurmët e qytetërimeve të lashta. Në Parkun Arkeologjik të Apolonisë, interesi i turistëve vijon të jetë i lartë.

“Është hera e parë që vijmë në Shqipëri. Kemi shkuar në Tiranë, më pas në mal dhe tani jemi kthyer në jug për të vizituar Apoloninë. Është një vend shumë i bukur dhe me shumë histori. Në Shqipëri na pëlqen ushqimi dhe shpresojmë të kthehemi përsëri”, shprehet turisti.

“Më pëlqen shumë Shqipëria, njerëzit janë shumë mikpritës, ushqimi shumë i mirë, ka shumë vende historike interesante. I sugjeroj të gjithëve të vijnë dhe ta vizitojnë”, thotë turisti.

Sipas arkeologut Arjan Dimo, krahasuar me një vit më parë është shënuar një rritje e vazhdueshme e numrit të vizitorëve.

Historia, monumentet dhe trashëgimia kulturore janë ndër arsyet kryesore që turistët zgjedhin të përfshijnë Apoloninë në itineraret e tyre. Por një tjetër pikë e rëndësishme e turizmit kulturor është edhe Parku Arkeologjik i Bylisit. Aty ka nisur ndërtimi i një qendre multifunksionale, e cila do të përfshijë muzeun dhe shërbime të tjera për vizitorët, duke pritet të rrisë ndjeshëm interesin dhe numrin e turistëve.

Gjatë muajve të verës, turizmi detar dhe ai malor mbeten më të preferuarit për shkak të temperaturave të larta. Por Apolonia dhe Bylisi vijojnë të tërheqin vizitorë edhe në këtë periudhë, duke dëshmuar se turizmi kulturor po fiton gjithnjë e më shumë hapësirë. Dy qytetet antike mbeten sot pika të rëndësishme referimi për trashëgiminë kulturore dhe historinë e Shqipërisë, duke u ofruar turistëve një udhëtim unik mes monumenteve dhe gjurmëve të antikitetit.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Edhe pse vera duket se mbyllet me muajin gusht, kjo nuk i ka penguar pushuesit të vijojnë pushimet e tyre edhe në ditët e para të shtatorit në bregdetin e Shëngjinit.

Të shumtë janë ata që zgjedhin dy javët e para të shtatorit për të mbyllur sezonin e tyre të pushimeve, duke shijuar temperaturat më të buta dhe qetësinë që ofron bregdeti pas fluksit të muajve të verës.

Çmimet më të lira, moti më i freskët dhe ndërthurja e natyrës me detin janë disa nga arsyet që i shtyjnë pushuesit të zgjedhin muajin shtator për disa ditë relaksi në Shëngjin.

Bregdeti i Shëngjinit mbetet një destinacion i preferuar jo vetëm gjatë kulmit të sezonit veror. Klima favorizuese bën që shumë pushues ta zgjedhin këtë zonë që prej muajit prill dhe të vijojnë pushimet deri në mesin e shtatorit.

Edhe në ditët e para të shtatorit, Shëngjini vijon të presë pushues, të cilët duket se po e shijojnë më shumë qetësinë dhe temperaturat e buta të kësaj periudhe.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Migracioni është një temë e ndjeshme: frika nga migrimi i pakontrolluar dominon debatin publik. Shumë njerëz harrojnë se dikur edhe miliona gjermanë emigruan në kërkim të një jete më të mirë.

“Ata po vijnë me turma dhe nuk do ta pranojnë kurrë gjuhën apo zakonet tona… Së shpejti do të na tejkalojnë në numër… dhe madje edhe qeveria jonë do të tronditet.”

Mund të mendohet se këto fjalë përçmuese për refugjatët dhe azilkërkuesit vijnë nga radhët e partisë populiste të djathtë AfD (Alternativa për Gjermaninë). Por ata që këtu akuzohen rëndë si njerëz që refuzojnë integrimin janë gjermanët. Këtë gjykim të ashpër në shekullin e 18-të e dha Benjamin Franklin, një nga etërit themelues të Shteteve të Bashkuara. Ai ishte gjithashtu një nga autorët e Deklaratës së Pavarësisë, ku thuhet se: “… të gjithë njerëzit janë krijuar të barabartë dhe se Krijuesi i tyre u ka dhënë disa të drejta të patjetërsueshme, ndër të cilat janë jeta, liria dhe kërkimi i lumturisë.”

Pikërisht ky kërkim për lumturi dhe një jetë më të mirë ka shtyrë përgjatë shekujve njerëz të panumërt t’i kthejnë shpinën vendlindjes së tyre. Arratisja nga lufta, shtypja politike dhe diskriminimi për shkak të fesë, prejardhjes apo orientimit seksual i ka detyruar njerëzit të largohen, ashtu si edhe katastrofat natyrore, varfëria dhe mungesa e perspektivës.

“Prandajmigracioni nuk është aspak një fenomen modern, por një gjendje normale e ekzistencës njerëzore”, pohon historiani dhe studiuesi i migracionit Jochen Oltmer. Që nga koha kur njeriu modern anatomikisht u largua nga Afrika rreth 100.000 deri në 120.000 vjet më parë dhe u përhap në të gjithë botën, migracioni ka qenë pjesë e historisë së njerëzimit.

Numri i gjermanëve që emigruan në Amerikë gjatë kohës së Franklin-it ishte ende i kufizuar. Deri në vitin 1820 bëhej fjalë për vetëm 150.000 persona. Shpesh ata tërhiqeshin nga bashkatdhetarë që tregonin histori të supozuara suksesi dhe vlerësonin pasurinë e fituar shpejt. Ajo që shumica nuk e dinte ishte se këta rekrutues merrnin shpërblim për çdo emigrant që bindnin.

Sot do të flisnim për kontrabandistë njerëzish, të cilët u premtojnë emigrantëve të mundshëm mrekulli. Edhe udhëtimet e rrezikshme me varka të mbingarkuara kujtojnë kohët e hershme.

“Kalimi me një anije me vela kushtonte afërsisht sa paga vjetore e një zanatçiu”, shpjegon Simone Blaschka nga Muzeu Gjerman i Emigracionit në Bremerhaven. “Për ta përballuar këtë, familjet duhej të shisnin të gjithë pasurinë e tyre.”

Një udhëtim drejt së panjohurës

Shumica nuk e imagjinonte se çfarë i priste gjatë udhëtimit shumëmujor. Nën kuvertë, njerëzit rrinin të grumbulluar në hapësira shumë të ngushta, të torturuar nga pleshtat, insektet dhe minjtë. Ushqimi përbëhej kryesisht nga biskota të forta detare, mish i kripur dhe qull i prishur, të shoqëruar me ujë të ndenjur e shpesh të ndotur.

Shumë persona sëmureshin nga dizenteria, tifoja, lia dhe skorbuti. Në librin e tij “Udhëtim në Pensilvani në vitin 1750”, mësuesi dhe organisti Gottlieb Mittelberger përshkroi përvojat e tij:

“Shumë njerëz qajnë, psherëtijnë dhe bërtasin me mall për atdheun e tyre. Pastaj shumicën e pushton mallëngjimi për shtëpinë dhe në këtë mjerim qindra njerëz vdesin dhe hidhen në det.”

Sapo mbërritën në Amerikë, shumica e bashkëudhëtarëve të tij u shitën praktikisht në ankand. Këta ishin njerëz pa mjete financiare, të cilët kishin udhëtuar falas në këmbim të angazhimit për vite të tëra pune të detyruar për të shlyer borxhin. Në SHBA këto kontrata shiteshin, familjet ndaheshin dhe prindërit shpesh detyroheshin të shisnin fëmijët e tyre.

Në të njëjtën kohë, një valë tjetër e madhe emigrimi mori drejtimin lindor. Emigrantët iu përgjigjën thirrjes së careshës ruse Katerina e Madhe, e cila vetë kishte prejardhje gjermane.

Më 22 korrik 1763 ajo publikoi një manifest, me të cilin ftonte njerëzit të shpërnguleshin në Rusi. Qëllimi ishte zhvillimi i zonave të pabanuara. Ajo premtoi transport falas, tokë pa pagesë, vite pa taksa, përjashtim nga shërbimi ushtarak, arsim dhe një status të veçantë politik. Kjo u mundësonte emigrantëve të ruanin gjuhën gjermane dhe një shkallë të lartë vetëqeverisjeje.

Megjithatë, në shekullin e 19-të Amerika u bë përsëri destinacioni më i dëshiruar.

“Popullsia e Gjermanisë pothuajse u dyfishua gjatë shekullit të 19-të, kështu që mund të imagjinohet presioni në tregun e punës”, thotë Simone Blaschka.

Përveç kësaj pati korrje të dobëta dhe uri. “Njerëzit nuk shihnin të ardhme as për veten dhe as për fëmijët e tyre dhe vendosën të emigronin.”

Rreth gjashtë milionë gjermanë u nisën drejt Botës së Re, të nxitur edhe nga libri i W. E. Eggerling “Përshkrim i shkurtër i Shteteve të Bashkuara të Amerikës Veriore”, botuar në vitin 1832, ku ai shkruante:

“Njeriu i ndershëm, i zgjuar dhe punëtor nuk jeton askund aq mirë, aq lirshëm dhe aq i lumtur sa në Amerikë; edhe më i varfri jeton më mirë se dikush në Evropë që qëndron dy shkallë më lart në shoqëri.”

Migracioni: barrë apo pasuri?Gjermanët nuk ishin aspak të vetmit që largoheshin nga vendlindja.

“Nga fillimi i shekullit të 19-të deri në Luftën e Parë Botërore kemi të bëjmë me afërsisht 60 milionë evropianë që u larguan nga kontinenti”, thotë Oltmer.

Në mesin e shekullit të 20-të situata ndryshoi. Evropa u shndërrua nga një kontinent emigrimi në një kontinent imigrimi.

“Pyetja nëse migracioni është më shumë barrë apo pasuri lidhet drejtpërdrejt me zhvillimin ekonomik dhe tregun e punës. Nëse pritshmëritë për të ardhmen e shoqërisë janë pozitive, edhe qëndrimi ndaj migracionit është më pozitiv. Nëse pritshmëritë janë negative, bëhet më negativ edhe qëndrimi ndaj migrantëve.”

“Trenat e punëtorëve mysafirë”Në Gjermaninë Perëndimore të viteve 1950 dhe 1960, gjatë periudhës së bumit ekonomik, e ardhmja dukej plot shpresë.

Duke filluar nga viti 1956, të ashtuquajturit “trenat e punëtorëve mysafirë” ndaleshin në stacionet e Shtutgartit, Dortmundit apo Këlnit. Në to udhëtonin italianë, grekë, spanjollë, portugezë, jugosllavë dhe turq, të joshur nga premtimet për vende pune të paguara mirë.

Deri në ndalimin e rekrutimit në vitin 1973, rreth 14 milionë njerëz erdhën në Gjermaninë Perëndimore si “punëtorë mysafirë” (Gastarbeiter). Rreth tre milionë prej tyre qëndruan përgjithmonë.

Premisa e gabuar: “Ne nuk jemi vend imigrimi”Megjithatë, Gjermania nuk e konsideronte veten një vend imigrimi.

“Për një kohë shumë të gjatë mbizotëroi ideja se pavarësisht pse njerëzit kishin ardhur në Republikën Federale, ata nuk i përkisnin shoqërisë gjermane, sepse gjithsesi do të largoheshin një ditë”, shpjegon Oltmer.

“Dhe meqë do të largoheshin, nuk shihej asnjë nevojë për t’u kujdesur për ta.”

Sipas Zyrës Federale të Statistikave, në vitin 2025 më shumë se 30 për qind e popullsisë së Gjermanisë kishte prejardhje migracioni.

Fakti që shumë nga brezat e dytë, të tretë apo të katërt ende nuk ndihen plotësisht pjesë e shoqërisë lidhet me mënyrën se si shoqëria pritëse e ka parë procesin e integrimit.

“Pranimi i vërtetë ka qenë shumë i kufizuar; dhe nëse ka ekzistuar, është dashur të fitohet me shumë përpjekje.”

Kush është i mirëpritur dhe kush jo?Sot Gjermania përpiqet të tërheqë punonjës të kualifikuar, ndërsa refugjatëve u jep azil vetëm nëse përndiqen politikisht ose ikin nga luftërat.

Si studiues i migracionit, Jochen Oltmer merret shpesh me pyetjen pse disa migrantë pranohen më lehtë se të tjerët.

Kjo pyetje u shtrua edhe në vitin 2015, kur shumë refugjatë mbërritën në Gjermani.

“U tha: ‘Ju njerëz nga Siria, për shkak të luftës civile keni të drejtë për mbrojtje.’ Por në të njëjtën kohë shoqëria u thoshte njerëzve nga Afganistani: ‘Në rastin tuaj jemi disi më skeptikë.’”

Migracioni dhe azili vazhdojnë të jenë tema të nxehta politike në Gjermani dhe në vende të tjera evropiane.

Oltmer mendon se politika duhet ta drejtojë dhe moderojë këtë debat.

Sipas tij, azili përbën vetëm rreth 10 për qind të migracionit drejt Gjermanisë. Pjesa më e madhe e migracionit nuk ka të bëjë me largimin për shkak të luftës apo përndjekjes.

“Kjo do të thotë se kur krijohen skandale dhe prodhohen imazhe negative, kemi të bëjmë me një shtrembërim masiv të debatit.”

Pasardhësit e emigrantëve gjermanë, të cilët Benjamin Franklin dikur i quajti me përçmim “fshatarë të trashë nga Pfalzi”, tashmë janë integruar plotësisht në shoqërinë amerikane.

Ndërsa integrimi në Republikën Federale të Gjermanisë ka ecur më ngadalë.

“Kemi të bëjmë me një vonesë të jashtëzakonshme”, thotë Oltmer. “Për shumë njerëz nuk ekziston mundësia për të rregulluar statusin e tyre dhe për të marrë një leje qëndrimi të qëndrueshme, megjithëse të gjithë e dinë se ata mund dhe do të qëndrojnë.”

Prandaj, sipas tij, është e domosdoshme që shoqëria gjermane të ulet dhe të diskutojë seriozisht se si duhet të duket Gjermania e së ardhmes.

“Kjo nuk është një bisedë që mund të zhvillohet vetëm në mënyrë të këndshme brenda grupit tënd. Ndonjëherë është një debat i ashpër dhe madje i dhimbshëm. Por nuk ka rrugë tjetër.” /DW

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Kreu i Partisë Demokratike, Sali Berisha, ka zhvilluar një takim me përfaqësuesit e Diasporës, gjatë vizitës në SHBA.

Ai ka folur për emigracionin, teksa e cilësoi shpopullimin, ekonominë dhe ndikimin e krimit të organizuar si problemet kryesore me të cilat përballet Shqipëria.

Gjatë një takimi me diasporën shqiptare në SHBA, Berisha tha se mbi 46% e shqiptarëve janë larguar nga vendi gjatë dhjetë viteve të fundit.

Ai e lidhi këtë fenomen me atë që e quajti “regjim të drogës” dhe me ndikimin e parave të narkotikëve në ekonomi dhe institucione.

“Ky regjim ka një fuqi helmuese të paparë në historinë tonë, dhe kjo fuqi helmuese është droga”, tha Berisha.

Sipas kreut demokrat, hyrja e parave të pista ka ndikuar edhe në kursin e këmbimit. Ai deklaroi se euro është zhvlerësuar me 35% dhe dollari me 32% gjatë dhjetë viteve në Shqipëri, duke argumentuar se kjo ka goditur eksportet, bizneset dhe remitencat.

“Me këtë janë shkatërruar, kanë falimentuar me mijëra ndërmarrje”, u shpreh ai.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Një zjarr masiv është shfaqur në pyllin e Dërmenasit, në afërsi të grykëderdhjes së lumit Seman, Fier.

Mësohet se janë dy vatra zjarri në anën veriore të lumit.

Flakët po përparojnë në drejtim të masivit pyjor me pisha të favorizuara nga era e fortë. Në vendngjarje janë zjarrfikësit e Fierit.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.

Sezoni i ri në Top Channel nis nga 7 shtatori me një programacion gjithpërfshirës e ndryshime në përgjigje të asaj çfarë kërkon sot publiku. Emisione të përditshme, spektakle që bashkojnë familjen, lajme me saktësi dhe besueshmëri, personazhe që lindin në ekran, histori të jashtëzakonshme njerëzore apo debate që diskutohen nga të gjithë.

Ky sezon shënon një moment të rëndësishëm, hapjen e një kapitulli të ri pas historisë 25-vjeçare të Top Channel në media. Drejtuesja Ekzekutive e Përmbajtjes dhe Programeve në Top Channel, Sara Hoxha, në një koment për sezonin e ri tregon se ndryshimet i dikton koha. Dhe ndryshimi thekson ajo është i nevojshëm për të ruajtur marrëdhënien me publikun.

“Kemi 25 vite histori dhe jemi shumë krenarë për këtë. Por nuk mendoj se historia mjafton. Nuk mund t’i themi publikut: Na zgjidhni, sepse na keni zgjedhur. Duhet t’i japim çdo ditë një arsye të re për të na zgjedhur.

Prandaj çdo ndryshim që ndodh, çdo iniciativë e re që marrim, çdo fytyrë e re që na bashkohet, bëhet për të njëjtin qëllim që Top-i të vazhdojë të ecë përpara dhe që të mos humbasë atë që e ka bërë Top-in TOP”, shprehet Sara Hoxha, Drejtuese Ekzekutive e Përmbajtjes dhe Programeve.

Ndërtimi i një kapitulli të ri në Top Channel vjen jo duke parë pas, por në një proces evoluimi përparon me ritmin e shoqërisë.

“Pas 25 vitesh kjo është ndoshta sfida më e madhe, të guxojmë, të ndryshojmë, por të mbetemi gjithmonë zgjedhja e parë e shqiptarëve. Jo vetëm se ne e meritojmë, por e duam këtë vend, e duam televizionin, e vlerësojmë publikun tonë kaq besnik”,shton Sara Hoxha.

Ndryshimi i Shqipërisë, i situatës politike, i mënyrës si informohemi apo argëtohemi sjell një sezon që i jep publikut atë që duan nga media që ka qenë pjesë e jetës së tyre prej një çerek shekulli. Top Channel ndjek cikle të suksesshme që mbarojnë e i lënë vendin sfidave të reja, për të garantuar një të ardhme në krah me shqiptarët, duke qenë gjithmonë të parët.

© Top Channel 2001 – 2026 • Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i
përmbajtjes së kësaj faqeje.